The effect of physical education and sports teacher candidates' attitudes towards rhythm education and dance classes on their self-confidence
Beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının özgüvenlerine etkisi
DOI:
https://doi.org/10.14687/jhs.v22i2.6548Keywords:
Physical Education and Sports Teacher Candidates, Teacher Candidates, Rhythm Education and Dance Course, Rhythm Education, Dance, Self-Confidence, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmen Adayları, Öğretmen Adayı, Ritim Eğitimi ve Dans Dersi, Ritim Eğitimi, Dans, ÖzgüvenAbstract
Aim: The aim of this study is to examine the impact of physical education and sports teacher candidates' attitudes toward rhythm education and dance courses on their self-confidence.
Material and Method: The relational survey model was used in the study. The study group consisted of a total of 405 physical education and sports teacher candidates, including 202 females and 203 males. The participants were administered the “Personal Information Form,” the “Attitude Scale Toward Rhythm Education and Dance Course,” and the “Self-Confidence Scale.” The data were analyzed using SPSS 25 software. Pearson correlation test and linear regression analysis were employed in the data analysis.
Results: It has been determined that there is a weak but significant positive relationship between attitude towards rhythm training and dance classes and self-confidence (r ≈ 0.2, p<0.05). When the effect of attitude subdimensions on self-confidence is examined, it was found that the acquisition and inclination subdimensions have a positive impact on self-confidence (β > 0, p<0.05). On the other hand, the antipathy subdimension was found to have a negative impact on self-confidence (β < 0, p<0.05).
Conclusions: It has been stated that positive attitudes toward rhythm education and dance courses, particularly through the dimensions of gain and inclination, have a supportive effect on self-confidence. On the other hand, negative attitudes (antipathy) are emphasized to negatively affect self-confidence. These results highlight the potential of rhythm education and dance courses in fostering self-confidence.
(Extended English summary is at the end of this document)
Özet
Amaç: Bu araştırmada beden eğitimi ve spor öğretmeni adaylarının ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutumlarının özgüvenlerine etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır.
Materyal ve Metod: Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubu 202 kadın ve 203 erkek olmak üzere toplam 405 beden eğitimi ve spor öğretmeni adayından oluşmaktadır. Katılımcılara “Kişisel Bilgi Formu”, “Ritim Eğitimi ve Dans Dersine Yönelik Tutum Ölçeği” ve “Öz-Güven Ölçeği” uygulanmıştır. Veriler SPSS 25 programı ile analiz edilmiştir. Verilerin analizinde Pearson korelasyon testi ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır.
Bulgular: Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutum ile özgüven arasında zayıf, ancak anlamlı bir pozitif ilişki olduğu tespit edilmiştir (r ≈ 0.2, p<0.05). Tutum alt boyutlarının özgüven üzerindeki etkisi incelendiğinde; kazanım ve eğilim alt boyutları özgüven üzerinde pozitif bir etki yaratmıştır (β > 0, p<0.05). Antipati alt boyutunun özgüven üzerinde negatif bir etkisi olduğu görülmüştür (β < 0, p<0.05).
Sonuç: Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik olumlu tutumların, özellikle kazanım ve eğilim boyutları üzerinden özgüven üzerinde destekleyici bir etkisi olduğu belirtilmiştir. Negatif tutumların (antipati) ise özgüveni olumsuz etkilediği vurgulanmaktadır. Bu sonuçlar, ritim eğitimi ve dans dersinin özgüven geliştirme potansiyelini ortaya koymaktadır.
Downloads
References
Aguirre, C. C. (2016). Sleep deprivation: a mind-body approach. Current Opinion In Pulmonary Medicine, 22(6), 583–588.
Açılmış, H., Bedir, D., Gerek, Z., & Tuzcuoğulları, T. (2021). Spor ve konservatuvar eğitimi alan öğrencilerin ritim algılarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 6(4), 359-366. Https://doi.org/10.31680/gaunjss.1027471
Akagündüz, Nazan (2006). İnsan yaşamında özgüven kavramı. Ümraniye Rehberlik Ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Yayınları, sayı 1, istanbul.
Aksu, A. İ. (2021). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin dans özyeterliği ve sağlıklı yaşam biçimleri arasındaki ilişki. Yüksek lisans tezi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Afyonkarahisar.
Akın, A. (2007). Öz-güven ölçeği’nin geliştirilmesi ve psikometrik özellikleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 165-175.
Alves, F. S. (2016). Qualitative evaluation exercises with rhythm, body expression and dance in physical education training. Movimento, 22(1), 75-88.
Angı, Ç. E. (2018). “Oyun, dans ve müzik” dersine ilişkin öğrenci görüşleri. Ekev Akademi Dergisi, (74), 39-54.
Atılgan, M. (2003). Ritim eğitiminin cimnastik ve motor beceriler üzerindeki etkisi. Spor Bilimleri Dergisi, 5(1), 34-48.
Avcu, E. Ç., & Hazar, S. (2022). Ritim eğitimi ve dans dersinin beden eğitimi ve spor öğretmenliği bölümü öğrencilerinin müzik algısı üzerine etkisinin incelenmesi. Sivas Cumhuriyet University Journal of Sport Sciences, 3(3), 84-90.
Aybek, A., & Aybek, S. (2023). Ritim eğitimi ve dans dersinin cinsiyete ve bölümlere göre öğrenci tutumlarına etkisi. Göbeklitepe Eğitim ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(1), 13-23.
Ayyıldız Durhan, Ş., & Gökyürek, B. (2020). Ritim eğitimi ve dans dersine yönelik tutum ölçeği. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(2), 59-76. https://doi.org/10.33689/spormetre.584586
Baştürk, S., ve Taştepe, M. (2013). Evren ve örneklem. İçinde S. Baştürk (Edt.), Bilimsel araştırma yöntemleri (ss. 129-159). Ankara: Vize Yayıncılık.
Bandura, A., & Wessels, S. (1997). Self-efficacy. Cambridge: Cambridge University Press.
Bessa, C., Hastie, P., Ramos, A., & Mesquita, I. (2021). What actually differs between traditional teaching and sport education in students’ learning outcomes? A critical systematic review. Journal of Sports Science & Medicine, 20(1), 110.
Bonacina, S. et al. (2019). How rhythmic skills relate and develop in school-age children. Global Pediatric Health, 6, 1–7. https://doi.org/10.1177/2333794X19852045
Brown, L. A., & Garcia, A. M. (2020). Dance education and physical fitness: An integrative review. Journal of Physical Educationand Sport, 20(1), 42-49.
Burkhardt, J., & Brennan, C. (2012). The effects of recreational dance interventions on the health and well-being of children and young people: A systematic review. Arts & Health, 4(2), 148-161. https://doi.org/10.1080/17533015.2012.665810
Çakır, B. (2016). Sivas yöresine ait türkülerin ritim kalıpları ve bu ritim kalıplarının müzik eğitiminde uygulanabilirliği. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
Çingöz, Y. E., & Çakır, Z. (2023). Examination of the attitudes of the students of the faculty of sports sciences towards rhythm education and dance lesson. The Online Journal of Recreation and Sports, 12(3), 302-313. https://doi.org/10.22282/tojras.1290397
Dala, S. & Kadian, S. (2023). A study of self concept in relation to self confidence among adolescent students. IJISET - International Journal of Innovative Science, Engineering & Technology, 10(6), 34-40.
Demir, Y. K. (2021). Bir işte çalışan üniversite öğrencilerinin özgüven ve gelecek kaygısı düzeylerinin bazı demografik değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Doğu Akdeniz Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü.
Dündar, M. (2003). Anaokulu ve ilköğretimin birinci sınıfında ritim eğitimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 171-180.
Erkut Atılgan, A. O. (2003). Ritm eğitiminin kompleks cimnastik beceri öğrenimi ve motor özellikler üzerine etkisinin değerlendirilmesi. Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Gerek, Z., & Açılmış, H. (2022). Beden hareketleriyle ritim eğitimi (BHR) yöntemi. Ankara: Gazi Kitabevi.
Greenacre, L., Tung, N.M. & Chapman T. (2014). Self confidence and the ability to influence. Academy of Marketing Studies Journal, 18(2), 169-180.
Gürpınar, E. (2016). Relationship between self-confidence, test anxiety and musical skills of candidates attending music teacher skills test. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 6(14), 1-18. http://dx.doi.org/10.16950/i%C3%BCstd.77238
Ilhan, A. & Bardakcı, U. S. (2020). Analysis on the self-confidence of university students according to physical activity participation. African Educational Research Journal, 8(1 – Special Issue), 111-114.
Iușcă, D. G. (2022). Neuro-psychological benefits of music education. Review of Artistic Education, 23, 1-8. https://doi.org/10.2478/rae-2022-0001
Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
Karpati, F. J., Giacosa, C., Foster, N. E., Penhune, V. B., & Hyde, K. L. (2018). Structural covariance analysis reveals differences between dancers and untrained controls. Frontiers in Human Neuroscience, 12, 373. https://doi.org/10.3389/fnhum.2018.00373
Keskin, S., & Özsoy, A. N. (2004). Kanonik korelasyon analizi ve bir uygulaması. Journal of Agricultural Sciences, 10(1), 57-71.
Kılıç, S. (2013). Doğrusal regresyon analizi. Journal of Mood Disorders, 3(2), 90-92. https://doi.org/10.5455/jmood.20130624120840
Kirsch, L. P., Diersch, N., Sumanapala, D. K., & Cross, E. S. (2018). Dance training shapes action perception and its neural implementation within the young and older adult brain. Neural Plasticity, 2018(1), 1-20. https://doi.org/10.1155/2018/5459106
Koç, Ö., & Akıncı, A. Y. (2024). Attitudes of physical education and sports teacher candidates towards the folk dance course (Teke Region example). Age, 18(20), 3218-3223. https://doi.org/10.29228/ASRJOURNAL.71625
Kuru, E., & Karabulut, E. O. (2009). Ritim eğitimi ve dans dersi alan ve almayan beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler bakımından incelenmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 441-458.
Lewis, J. (2013). Academic governance: Disciplines and policy. Routledge. https://doi.org/10.4324/9780203754085
MacLean, J. (2007). The role of confidence in teaching dance in physical education. Journal of Teaching in Physical Education, 26(3), 362-375.
McAuley, J. D. (2010). Tempo and rhythm. Music perception, 165-199.
Miendlarzewska, E. A., & Trost, W. J. (2014). How musical training affects cognitive development: Rhythm and neural plasticity. Frontiers in Psychology, 5, 45-56. https://doi.org/10.3389/fnins.2013.00279
Ödemiş, M., & Adiloğulları, İ. (2016). Does 12-week latin dance training affect the self-confidence of the university students?. Journal of Education and Learning, 5(4), 159-164. https://doi.org/10.5539/jel.v5n4p159
Özdemir M. (2022). Bilimsel araştırma yöntemleri. İçinde O. Öztürk (Edt.), Aile hekimliği literatürü ve akademik süreç yönetimi (ss. 27-30). Ankara: Türkiye Klinikleri
Rahimi, A. (2019). Investigating the contributing factors affecting high school students’ self-confidence and the solutions for enhancement: a case study of arabu qala high school, Kandahar, Afghanistan. American International Journal of Social Science Research, 4(1), 35-45. https://doi.org/10.46281/aijssr.v4i1.316
Salim, A. (2015). General self-confidence and its implication on students’ achievement in oral presentation. JEELS (Journal of English Education and Linguistics Studies), 2(2), 34-48.
Salo, A. (2019). The power of dance: How Dance effects mental and emotional health and self-confidence in young adults. Master’s Thesis. University of Northern Colorado, USA.
Sarstedt, M., & Mooi, E. (2019). Regression analysis. In A Concise guide to market research (pp. 209-256). Berlin, Heidelberg: Springer.
Saumaa, H. (2022). Developing self-confidence through the body and dance. Integrative and Complementary Therapies, 28(6), 281-285.
Sekaran, U. (2003). Research methods for business: A skill-building approach. New York: Wiley.
Senthilnathan, S. (2019). Usefulness of correlation analysis. SSRN Electronic Journal, 1, 1-9.
Sezince, M., & Kolburan, Ş. G. (2018). 3-6 yaş çocuklarda müzik ve dans eğitiminin motivasyonel, fiziksel ve psikolojik gelişim açısından incelenmesi. Aydın İnsan ve Toplum Dergisi, 4(1), 13-32.
Strassel, J. K., Cherkin, D. C., Steuten, L. M., Sherman, K. J., & Vrijhoef, H. J. (2011). A systematic review of the evidence for the effectiveness of dance therapy. Alternative Therapies in Health and Medicine, 17(3), 50-59.
Şahinoğlu, V. (2023). Ritim eğitimi ve dans dersi alan ve almayan spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin iletişim becerilerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elâzığ.
Tokinan, B. Ö. ve Bilen, S. (2011). Yaratıcı dans etkinliklerinin motivasyon, özgüven, özyeterlik ve dans performansı üzerindeki etkileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(40), 363-374.
Türk Dil Kurumu (2024). Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr, İndirilme Tarihi 23.12.2024.
Yüksek Öğretim Kurumu (2025). https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Yeni-Ogretmen Yetistirme-Lisans-Programlari/Beden_Egitimi_ve_Spor_Ogretmenligi_Lisans_Programi.pdf
Yıldırım, H., Durhan, T. A., Gökyürek, B., Kılıçarslan, F., Arıcan, H. Ö. B., & Kaya, D. G. (2024). Change in breath: The effect of rhythm education based practices: Nefesteki değişim: Ritim eğitimi temelli uygulamaların etkisi. Journal of Human Sciences, 21(4), 348-358.
Turan, Z. (2022). Dansçılarda ritim eğitimi. Erciyes Akademi, 36(4), 1724-1738. https://doi.org/10.48070/erciyesakademi.1148892
Walter, O., & Sat, E. (2013). Dance and its influence on emotional self-control and regulation and emotional intelligence abilities among early childhood-aged children. International Journal of Arts & Sciences, 6(4), 77-97.
Xiu, Y. et al. (2023). A new method of dance rhythm training based on an immersive cave automatic virtual environment. IEEE Access, 11, 422-434. https://doi.org/10.1109/ACCESS.2023.3317886
Yanık, E. (2020). Dans ve iletişim. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Human Sciences
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.
©1999 Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.
